Kobieta zrozumiała, że jej syn, osiągając sukces, zaczął wstydzić się swojej rodziny. Nie mogła zrozumieć, gdzie popełniła błąd w jego wychowaniu.

Andrzej siedział w swoim nowym salonie, popijając kawę oglądał telewizję. Nagle dzwonek do drzwi przerwał mu spokój. – Kto to może być? – zirytowany odstawił kubek i ruszył otworzyć drzwi. Na progu w chustce na głowie stała jego matka trzymając w rękach wielkie torby z produktami: kiszonki, miód i słoninę.
– Mama! Co ty tutaj robisz? – zdziwił się Andrzej.
– Oj, Andrzeju! U nas w wiosce tyle się wydarzyło… a ty masz wyłączony telefon.
– Mam dwa telefony. Ten stary numer teraz nie działa – rzucił między zębami Andrzej.
Sprawdzając, czy żaden z sąsiadów nie widzi, jak wygląda jego matka, poprowadził ją do korytarza.

Kiedy Andrzej przeprowadził się do miasta, ukończył studia i zaczął robić karierę, dostał pracę w banku. Bardzo doceniał swoje nowe otoczenie i wstydził się wiejskich krewnych. Do rodzinnego domu nie wracał, dzwonił do rodziny tylko w święta. Byli prostymi, pracowitymi ludźmi, ale ich maniery…
Andrzej westchnął.
– Co takiego się stało? – zapytał matki.
– No cóż, synu, twój bratanek Daniel jest bardzo chory. A twój brat, Stefan, ma drugie dziecko. Jego żona jest na urlopie macierzyńskim, a pieniędzy brakuje. Stefan przesyłał ci prawie połowę swojego wynagrodzenia, gdy się uczyłeś. Teraz to twoja kolej, aby pomóc – matka stała w korytarzu, a łzy napłynęły jej do oczu.

W tym momencie znów zadzwonił dzwonek. Tego wieczoru Andrzej organizował małą imprezę. Jego kolega z pracy, Waldek, postanowił przyjść wcześniej. Andrzej kazał matce wejść do pokoju i się nie odzywać.
– Dozorca mówił, że twoja matka jest u ciebie – powiedział uśmiechając się Władek. – Myślałem, że twoi rodzice zginęli w wypadku podczas podróży po Ameryce?
– Nie – spokojnie odpowiedział Andrzej. – Jakaś starsza kobieta pomyliła adres. W każdym razie, czy mógłbyś pojechać do sklepu i wybrać coś wyjątkowego na stół? Zaprosiłem Martynę, córkę szefa. Myślę, że coś między nami zaczyna się dziać – dodał z uśmiechem.

Kiedy jego matka usłyszała, co Andrzej o niej mówił, łzy popłynęły jej do oczu.
– Synu, dlaczego tak o nas mówisz? – zapytała.
– Mama, proszę cię, nie zaczynaj. Ile pieniędzy potrzebujesz?
– 5 tysięcy.
– Euro? – spytał Andrzej.
– Boże, oczywiście, że nie! – odparła matka.

– Za te parę groszy omal nie zrujnowałaś mojego wieczoru. Oto 5 tysięcy i proszę, nie przeszkadzaj mi.

Andrzej szybko zarezerwował dla matki pokój w hotelu przy stacji i kupił bilet powrotny na pociąg. Wysłał ją taksówką mówiąc:
– Musisz zrozumieć, że moje życie jest teraz inne. Jesteśmy całkiem różnymi ludźmi.

Późno w nocy, gdy Martyna i Andrzej weszli do sypialni, dziewczyna krzyknęła:
– Andrzej, co to za stare rzeczy? – wskazując na stare torby z wiejskimi prezentami.
– Moja pomoc domowa zapomniała ich zabrać. Chyba obniżę jej pensje – powiedział Andrzej, myśląc: „Kiedy wreszcie wieś zniknie z mojego życia?”

Tymczasem starsza kobieta, jego matka, jechała pociągiem patrząc przez okno, zastanawiała się, co poszło nie tak w wychowaniu jej syna.

Wiele osób dzieli się z nami swoimi historiami, aby dowiedzieć się, co inni o tym myślą. Jeśli masz swoją opinię lub sugestię dotyczącą tej historii, proszę napisz ją w komentarzach na Facebooku.  

Related Posts